Tip 231: Dwangmatig consumeren

Hoe zit het met de spullen in jouw huis?  Ben je er tevreden mee? Of kom je steeds vaker tot de conclusie dat je veel te veel bezit? Steeds meer mensen geven aan dat ze gek worden van al die spullen. De stap naar minimaliseren wordt daardoor steeds gemakkelijker. Grofweg gaat het bij minimaliseren om twee dingen:

  •       Spullen die je niet gebruikt of die je niet belangrijk vindt, verlaten je huis.
  •       Je voorkomt dat er onnodige spullen je huis binnen komen.

Met name dat laatste kan lastig zijn. Ik noem het voorbeeld van een middagje shoppen met een vriendin. Je komt in je favoriete winkel en ziet allemaal spullen die je graag wilt hebben. Nog voordat je het goed en wel beseft sta je al bij de kassa om het af te rekenen. Zo was je dat immers gewend…

Toen ik begon met minimaliseren, had ik dat vooral met woonaccessoires. Dan zag ik een leuk kussentje liggen in de winkel en dan fantaseerde ik al dat het thuis op de bank lag. Zo wordt behoefte gecreëerd. Gevaarlijk hoor. Om mezelf te trainen, legde ik het resoluut weg. Noem het zelfbescherming. Want ik had mij voorgenomen om niet meer ‘zomaar’ spullen aan te schaffen. Ik wilde juist minder en wist: ik had zo’n sierkussentje helemaal niet nodig. Toch is het verleidelijk. Niet alleen door de reclame, maar ook door de presentatie van spullen inn de winkels. Waardoor je het gevoel krijgt dat je het niet kan laten liggen. Bijna dwangmatig. Je móet het kopen, want het is zo leuk en handig… Je zal dat ongetwijfeld herkennen. Spullen kunnen je het hoofd op hol brengen.

Ik heb mijzelf geleerd om er anders mee om te gaan. Ik kan in een winkel genieten van iets moois, zonder het verlangen te krijgen dat ik het wil hebben. Ik heb vaak tegen mezelf gezegd: ‘Dat is een mooi kussen, maar ik heb het niet nodig’. Of: ‘Het is een prachtige vaas, maar ik heb prima vazen in de kast staan’. Door dat consequent te benoemen, word je steeds realistischer. Je weet wat je in huis hebt, je hebt het niet nodig.

Als je merkt dat je veel moeite hebt met impulsaankopen, ga dan een experiment met jezelf aan. Zeg tegen jezelf: ‘Deze week of maand koop ik niets, behalve eten en drinken en spullen voor persoonlijke verzorging’. Ervaar zelf wat dat met je doet. Kost het je moeite? Of kan je jezelf vrij makkelijk in toom houden? Ik zeg het maar ronduit: voor sommige mensen is kopen een verslaving. Lastig hoor. Maar als je dat weet, zoek de plekken van de verleiding dan minder vaak op. Dus ga niet naar de stad waar de winkels zijn. Ga niet lukraak ergens naar binnen om zomaar wat rond te neuzen. Voorkom dit soort situaties. En spreek met jezelf af: ‘Als ik dit een maand volhoud, ga ik iets leuks doen’.

Zijn jullie gevoelig voor impulsaankopen?

2 thoughts on “Tip 231: Dwangmatig consumeren”

  1. Veel mensen realiseren zich niet dát ze het zichzelf kunnen aanleren (om te leven met een kleiner budget, minder geld uit te geven en minder spullen in huis te nemen/houden). Het kan echter wel degelijk… Soms heb je externe hulp nodig, soms kun je het op eigen kracht. Waar een wil is, is een weg :)…

  2. Ik ben er mee bezig. Als ik winkel zeg ik hardop dat ik het niet nodig hebt en dat voelt goed. Mijn zoon vond het wel zielig voor me. Mijn huis wordt steeds leger. Langzaam maar zeker en dat is verslavend! Ik ben wel een fervent kringloopbezoeker en daar moet ik wel meer oppassen omdat het érg goedkoop is en unieker dan in een standaard winkel. Februari word al mijn kooploze maand. Al besloten vóór ik dit las. Ben benieuwd.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.