Tip 238: De keerzijde

Het minimaliseren heeft mijn leven op allerlei manieren verrijkt. Ik ben er daardoor – zacht uitgedrukt – nogal enthousiast over en kan het iedereen aanraden. Maar er is ook een keerzijde aan het hele proces. Dat heeft te maken met de reacties van andere mensen. Niet iedereen begrijpt wat minimaliseren is. Toch hebben veel mensen er een uitgesproken mening over. Zoals er ook veel vooroordelen zijn. Alsof iedere minimalist in een kaal huis woont en niet van winkels houdt. Ik merk het privé ook wel eens, bij berichten die we plaatsen op Facebook. Kiekjes van situaties in ons huis. Mensen schijnen bij alles een opmerking te moeten plaatsen. Omdat ze menen iets te zien dat volgens hen niet bij ‘minimalisme’ hoort. Of ze schrijven: ‘Lekker minimalistisch’ en zetten er dan een smiley bij.

Tja, ik wil niet zuur doen hoor. Maar ik zou het leuker vinden als ze zich eerst eens in minimalisme zouden verdiepen. Bijvoorbeeld door daarover vragen te stellen. Een beetje interesse tonen zou fijn zijn. Leuker dan er altijd maar een grap over te maken. Soms kan ik er om lachen. Vaak vind ik het een beetje flauw…

Misschien herkennen jullie dit ook wel. Misschien ben je hetzelfde pad ingeslagen en merk je dat familieleden schamperende opmerkingen maken over minimaliseren. Dat is niet leuk en kan zelfs heel pijnlijk zijn. Heeft het misschien te maken met de term ‘minimalisme’? Die roept ook veel uiteenlopende associaties op, merk ik. Hoe kijken jullie hier tegenaan?

3 thoughts on “Tip 238: De keerzijde”

  1. Het doet mij niets wat anderen ervan denken. Ons huis voelt erg heerlijk aan en is zeker niet leeg. De slaapkamers van onze tieners mogen ze zelf over beslissen. Soms benoem ik wel dat het misschien een idee is om eens goed uit te zoeken wat weg kan. En daar wordt enkel weleens gehoor aan gegeven. Dan is er opeens heel veel dat gescheiden weg gegooid wordt. Ze moeten zelf hun bed verschonen elke week en afstoffen en zuigen. Dus het wordt alleen maar makkelijker als er niet al te veel spullen zijn.

  2. Inderdaad levert het soms wat zure opmerkingen op, inmiddels voelt het voor ons heel zoet, dus laat ik de zure opmerkingen maar aan m’n brede rug afglijden. En soms denk ik: zie je wel dat we goede keuzes gemaakt hebben. (Als je hoort hoe ‘zwaar’ men zit of heel pijnlijk ervaart dat een vol huis veel prikkels aan kinderen en volwassenen met autisme geeft)

  3. Juist door de afgelopen jaren minimalisme te omarmen, merk ik dat ik me ook veel minder aantrek van wat andere mensen van me denken. Wij gaan bv als gezin niet echt op vakantie maar genieten van de vele leuke en mooie dingen die we rund um hause hebben. Elk jaar weer dezelfde reacties, doodvermoeiend. Je moet toch met de kinderen ………en vul maar wat in, kamperen, vliegen enz. Tegenwoordig heb ik meestal een antwoord klaar. Mijn dochter van 18 houdt ook niet van winkelen. Ik moest maar eens een dagje met haar gaan shoppen. Dan zeg ik tegen mijn schoonzus: dat is een idee zeg, dat hebben we het hele jaar nog niet gedaan……en hou dan me mond. Laat ze maar denken, ieder mens is uniek en ieder mens vult zijn leven anders in. Wie kent elkaar nu echt zo goed dat ze kritiek kunnen en mogen leveren? Volgens mij zegt het meer over diegene die kritiek geeft, als over diegene die kritiek krijgt. Niets van aantrekken dus.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.