Tip 255: Wat als ik het tóch nog een keer nodig heb… (archief)

Vandaag een tip uit het Op Orde-archief. Net zoals gisteren gaat het over koffiemokken, maar dan net even anders….

Je kan behoorlijk vast zitten aan je spullen. Da’s helemaal niet gek. Maar wie de voordelen van een minimalistische levensstijl wil ervaren, moet toch echt leren om de dingen een beetje los te laten. Zodat je uiteindelijk behoudt wat je écht wilt. Dat loslaten is nog verdraaid lastig. Misschien herken je dat wel; je hebt spullen in huis waarvan je het bestaan al niet meer wist (ze lagen al die tijd in een doos op zolder), maar als je ze in handen hebt worden ze opeens weer belangrijk. Gek eigenlijk.

Of neem die achterste rij koffiemokken. Je gebruikt ze nooit, ziet ze niet eens meer staan. Maar ja, om ze nou weg te doen… Dat gaat dan weer een stap te ver.

We bedenken soms een tussenoplossing voor spullen waar we moeilijk afstand van doen. Die zetten we dan in een doos op zolder. Want je weet immers maar nooit… En dan zeggen we tegen onszelf: ‘Ik bewaar ze, want misschien heb ik ze nog een keer nodig’.

Begrijp me goed, het doel van minimaliseren is niet om ‘zo min mogelijk mokjes in je keukenkastje te hebben’. Het is geen wedstrijd. Toch vind ik het tegelijkertijd vreemd dat we alles maar willen bewaren. Want waarom vinden we het een betere keuze om spullen in een doos te parkeren op zolder, in plaats van die spullen nu al een tweede leven te gunnen bij een ander?

Ik denk vaak: als ik nu spullen opzij leg met het idee ‘die komen nog een keer van pas’ dan zijn dat geen spullen die ik belangrijk vind. Want belangrijke spullen gebruik je elke dag. Dus ja, je moet eerlijk zijn tegen jezelf. Ik zeg vaak: gebruik je verstand, want je gevoel wil waarschijnlijk alles houden…

Ik geef nog even het voorbeeld van de koffiemokjes. Je denkt misschien: ‘Die moet ik allemaal bewaren, want stel nou dat ik er een paar laat sneuvelen?’. Nou ja, mocht dat gebeuren, dan zijn die kopjes ook heel eenvoudig weer te koop in de kringloopwinkel. Ik wil maar zeggen: het is niet nodig om voor elk gebruiksartikel uit je huis spullen op voorraad te houden. Dan heb je straks huisraad en een tweede huisraad op zolder. Alleen als je keuzes maakt, gaat er wat veranderen in je leven. Neem van mij aan: pas dan ga je letterlijk ruimte ervaren!

6 thoughts on “Tip 255: Wat als ik het tóch nog een keer nodig heb… (archief)”

  1. Weet je, dan doe je bijvoorbeeld wat mokjes weg, en een paar maanden later zit je met een tekort wegens een aantal ongevallen en moet je er bij kopen. Dan wel bij de kringloop, maar daar kost een mokje ook 50 cent of een euro. En dat vindt ik dan toch zonde als ik er net een aantal weggedaan heb.
    Dus dit soort spullen bewaar ik gewoon, want je kan erop wachten dat je het binnen zeer afzienbare tijd nodig hebt.
    Gisteren heb ik op de rommelmarkt een stuk of 8 mokjes gekocht. Eigenlijk wat te veel, maar ze waren precies wat ik zocht, dus er staan er nu 3 op de bovenste plank en die komen er vanzelf weer vanaf in de komende maanden.

  2. En wat te denken van de verjaardagen waar je geen plastic bekers wilt gebruiken? Ik heb voor dagelijks gebruik teveel mokken, maar als we als familie met elkaar zijn heb ik ze allemaal nodig…maar ik ben het eens met je in principe!

  3. Heel geïnspireerd door oa jouw blog ruim ik altijd té veel op. In een klein appartement is eigenlijk geen ruimte om wat dan ook te bewaren. Maar nu ik wasbare luiers gekocht heb, ben ik maar wat blij dat mijn man de droogrekken niet weg wilde doen! Dus ik maak toch regelmatig het omgekeerde mee hoor!

  4. En toch, ik ben ook nogal van het opruimen en wegdoen. Nu had ik in de jaren 80 in Amerika, toen wij daar woonden, voor de kinderen een klein kunstkerstboompje gekocht voor op hun kamer, een aantal jaren gebruikt en later nog een paar jaar door kleinzoon gebruikt. Zowel mijn dochter als ik hebben een aantal keren met het boompje in handen gestaan, wat doen we ermee? Toch nog bewaard. Nu kwam ik op pinterest pins tegen van vintage feather trees, die werden in de 19e en 20e eeuw oorspronkelijk gemaakt van veren en later van kunststof. Ik heb het boompje gepakt, de takken zaten keurig gerangschikt in ringen, heb er een aantal takken tussenuit geknipt zodat er per etage 5-9 takken overbleven en daar mijn verzameling oude en antieke kerstboomvogeltjes ingedaan. En voilà een 30 jaar oude “vintage feather tree”.
    Mijn man zegt dan ” tja, wie wat bewaart die heeft wat”. Hij is wel erg bewaarderig nl.

  5. Die zin heb ik mijn ouders vaak horen zeggen. Dit jaar zijn ze beide in drie maanden tijd overleden en blijft er een huis met spullen over. Toch vind ik het mooi dat mijn ouders altijd intens blij konden worden als ze iets van het bewaarde konden uitdelen aan mensen die het nodig hadden. Ze beschouwden hun tweede huisraad niet als een last. Met liefde ruim ik nu alles voor ze op. Helena

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.