Tip 328: De makkelijke plank

Het prettige van minimaliseren is dat je na zo’n grondige opruimronde opeens veel ruimte overhoudt voor veel minder spullen. Het is dan wel slim om na te denken over de plek waar je alles opbergt. In oudere tips heb ik daar al eens over geschreven. Dat geldt natuurlijk voor je eigen bezittingen, maar ook zeker voor het speelgoed en de spullen van je kinderen.

Bij kinderen zou ik je willen adviseren om te zorgen voor een ‘makkelijke plank’. Daarmee bedoel ik die plank in de woonkamer of slaapkamer die gereserveerd is voor speelgoed. Zorg ervoor dat je kinderen al vanaf jonge leeftijd de boel zelf kunnen opbergen. Dat is om allerlei redenen goed. Het leert hen zelfstandigheid. Het leert hen de kunst van het sorteren en opbergen. En niet te vergeten: het ontlast jou als ouder. Voorwaarde is wel dat ze een goede plek hebben voor hun spullen. Dat die plank dus op hun hoogte is gemaakt. Kijk eens kritisch bij jou in de kamer; kan je kind van vier zelf opruimen? Of zijn er obstakels die je misschien tot nu toe over het hoofd hebt gezien?

Wellicht heb je sommige spullen juist hoog geparkeerd. Ik heb ook een peuter in huis, ik weet hoe dat werkt. Maar zorg ervoor dat alles op de plank en in de kast een vast plekje heeft. Dat er ruimte is. Voorkom stapelen! Als kinderen knutselspullen uit een hoge stapel moeten trekken, dan wordt het opruimen wel erg lastig voor ze. Voorkom frustratie als je hen iets wilt leren. Vergelijk het met jezelf. Als je elke keer het vergiet achter vijf hoge pannen vandaan moet toveren (en weer moet opbergen) dan werkt dat toch ook niet?

Wij hebben een plank in de garage voor de voetbalschoenen. Na het spelen op het trapveldje kunnen ze die schoenen daar weer kwijt. Een vaste plek, met voldoende ruimte. Alleen op die manier voorkom je dat die schoenen ergens bij de deur belanden. Hierin kan je kinderen veel zelfstandigheid leren. En als ze niet op die vaste plek liggen, kan je ze er makkelijk op aanspreken: ‘Je weet waar ze horen te staan.’ Dat klinkt misschien als een open deur, maar ik noem het maar om je bewust te maken van de voorwaarden. Om het maar eens chique te zeggen; je moet het opruimen faciliteren. Maak het voor hen mogelijk.

Als ze spullen zelfstandig kunnen pakken en opruimen, dan hoeven ze ook niet steeds te zeggen: ‘Mam, wil jij… etc.’ Zoals gezegd: het ontlast jou ook als ouder. Wij hebben in onze tuin een tuinhuisje met wat buitenspeelgoed voor onze twee jongsten. Daarin hadden we een oud hoog krat met een deksel. Eigenlijk te hoog voor onze peuter om dingen van de bodem te kunnen pakken. Hij hing half over de rand, viel er zowat in, kon er net niet bij. Alom frustratie. Dat merkte ik, want hij stond vaak te brullen. En probeer maar eens te raden bij een peuter wat-ie dan precies wil hebben. Maar goed, dat is nu opgelost. Ik had nog een grote rieten mand staan. Groot genoeg voor alle spullen, maar ook laag, zodat-ie alles zelfs kan pakken en opruimen. De opdracht voor hem is dus duidelijk: alles waar hij zelf mee heeft gespeeld, moet aan het eind gewoon weer in de mand. ‘Help maar even mee,’ zeg ik dan. Want ook bij opruimen geldt: jong geleerd is oud gedaan.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.