Tip 45: ‘Ik heb een potje met vet…’

Tip 45: ‘Ik heb een potje met vet…’

Bij ons is het de week van de avondvierdaagse. Vier avonden wandelen, altijd een feest. Ook al vraagt het wel wat organisatie met een gezin. Op tijd eten, want ze vertrekken vroeg.

Voor veel kinderen is de laatste avond dé reden om mee te doen. Dan krijgen ze immers snoep. Véél snoep! En daar wilde ik het vandaag in deze tip eens over hebben. Want ik hoor mensen in mijn omgeving daar regelmatig over klagen. Zo van: ‘Het is toch elk jaar weer meer, het is eigenlijk te gek…’ Maar tegelijkertijd doet bijna iedereen er aan mee. We hebben weleens met drie van onze kinderen meegelopen en daarna al het lekkers bij elkaar op tafel gelegd. Niet normaal meer. Overigens zie ik hetzelfde al gebeuren bij Sint Maarten; alsof we geen maat kunnen houden, alsof het jaar na jaar steeds meer moet zijn. Vreemd eigenlijk.

Sommige kinderen bezwijken op die laatste avond bijna onder de lading snoep. Ze trekken al een poloshirt aan met de kraag omhoog, zodat de lintjes met snoep niet te veel in de nek snijden. Het staat soms in schril contrast met kinderen die weinig familie in de buurt hebben wonen en die maar van twee mensen iets krijgen. Sneu soms. Ik heb mijn kinderen geleerd om dan hun snoep te delen. Ik hoop ook dat ze dat doen, want ze kunnen best iets missen.

En nou wil ik niet een beetje zuur gaan doen over dat wandelfeest, ik snap ook best dat heel veel snoep ook heel erg leuk kan zijn. Toch denk ik dat we behoorlijk doorschieten met z’n allen. Niet voor niets zijn er al gemeenten waar men overweegt om snoep helemaal te verbieden tijdens zo’n wandelfeest. Geen gek idee eigenlijk. Want het lijkt er op dat het een competitie is geworden. Hoe meer snoep, hoe leuker je wordt gevonden. Alsof je een betere opa en oma bent als er veel in het zakje zit.

Ik snap het echt niet. Je laat je kinderen een week lang lekker gezond wandelen om het feest af te sluiten met een enorme berg suikergoed. Vaak boordevol smaak- en kleurstoffen. Slecht voor je tanden. Je wordt er dik van. Ook raar trouwens: die laatste avond geven ze elkaar vaak voorafgaand aan de wandeling al snoepgoed. Hoeven ze eigenlijk al niet meer te lopen. Wat leren onze kinderen daar van? Welke boodschap gaat daar vanuit? Ik vraag me dat even hardop af. Moeten onze kinderen extreem beloond worden omdat ze een paar avonden een stevige wandeling maken?

Als minimalist heb ik een hekel aan te veel. En dat geldt ook voor te veel plastic om al dat snoepgoed. Alles verpakt in een cellofaantje en na afloop kan dat afval direct in de kliko. Ik word daar niet vrolijk van. En ja, ook vanuit oogpunt van opvoeding is zo’n berg snoepgoed een doorn in het oog. Het kan ook strijd opleveren. Want eenmaal thuis willen ze meteen beginnen. En ook in de dagen daarna kan het lastig zijn om maat te houden bij het eten. Ze hebben immers veel. Het kan niet op.

Het zal je niet verbazen dat ik jullie wil oproepen er niet langer aan mee te doen. Maak eens een statement, verzin eens iets anders. Geen grote bergen snoep verpakt in plastic. Maar houd het klein of origineel. Je kan genoeg andere opties verzinnen. Ik noem er maar een paar:

  • Deel een lekker glaasje drinken water uit langs de route. Zeker bij warm weer gaat een extra glaasje drinken er wel in.
  • Of een appel. Voor de kleinsten zou je er een kleine winegum in kunnen doen. Alsof Rupsje Nooitgenoeg aan de appel is begonnen…
  • Of als je dat veel te gezond vindt: deel een ijsje uit.
  • Of een bon aan een dropveter voor een ijsje bij de ijswinkel. Of een kaartje voor het zwembad.
  • Deel een paar sokken uit aan een lintje. ‘Na 40 km vast versleten, maar we zijn je voetjes niet vergeten’ – of iets dergelijks.
  • Een washand aan een koordje met een klein los zeepje. ‘Voor een lekker voetenbadje’.
  • Bloemen. Dat wordt vaak gedaan voor volwassenen. Maar zeker ook oudere meiden vinden het leuk om een onverpakte roos te krijgen. Kaartje eraan met een opbeurende tekst.

Nou ja zo maar wat ideetjes. Er zijn er vast nog veel meer. Ik wil jullie vragen ze hieronder te delen. Het liefst natuurlijk plasticvrij en geen prullaria. (Dus niet de zoveelste bellenblaas.) Dan hebben we wat ideeën voor aanstaande donderdag!

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.