De keerzijde

Het minimaliseren heeft mijn leven op allerlei manieren verrijkt. Ik ben er daardoor – zacht uitgedrukt – nogal enthousiast over en kan het iedereen aanraden.

Maar er is ook een keerzijde aan het hele proces. Dat heeft te maken met de reacties van andere mensen. Niet iedereen begrijpt wat minimaliseren is. Toch hebben veel mensen er een uitgesproken mening over.  Er zijn veel vooroordelen. Alsof iedere minimalist in een kaal huis woont en niet van winkels houdt. Ik merk het privé ook wel eens, bij berichten die we plaatsen op Facebook. Mensen schijnen bij alles een opmerking te moeten plaatsen. Omdat ze menen iets te zien dat volgens hen niet bij ‘minimalisme’ hoort. Of ze schrijven: ‘Lekker minimalistisch’ en zetten er dan een smiley bij.

Tja, ik wil niet zuur doen hoor. Maar ik zou het leuker vinden als ze zich eerst eens in minimalisme zouden verdiepen. Bijvoorbeeld door daarover aan mij eens  vragen te stellen. Leuker dan er altijd maar een grap over te maken. Vaak kan ik er om lachen. Soms vind ik het een beetje flauw… Onze kinderen komen daardoor ook wel eens in een lastig pakket heb ik gemerkt. Ik leer ze met deze opmerkingen om te gaan, maar ‘t blijven kinderen. 


Misschien herkennen jullie dit ook wel. Misschien ben je hetzelfde pad ingeslagen en merk je dat familieleden schamperende opmerkingen maken over minimaliseren. Dat is niet leuk en kan zelfs heel pijnlijk zijn.

Heeft het misschien te maken met de term ‘minimalisme’? Die roept ook veel uiteenlopende associaties op, merk ik.

Hoe kijken jullie hier tegenaan?

Winkelwagen