‘Ik heb een potje met vet…’

Bij ons is het de week van de avondvierdaagse. Vier avonden wandelen, altijd een feest. Ook al vraagt het wel wat organisatie met een gezin. Op tijd eten, want ze vertrekken vroeg.

Voor veel kinderen is de laatste avond dé reden om mee te doen. Dan krijgen ze immers snoep. Véél snoep! En daar wilde ik het vandaag in deze tip eens over hebben. Want ik hoor mensen in mijn omgeving daar regelmatig over klagen. Zo van: ‘Het is toch elk jaar weer meer, het is eigenlijk te gek…’ Maar tegelijkertijd doet bijna iedereen er aan mee. We hebben weleens met drie van onze kinderen meegelopen en daarna al het lekkers bij elkaar op tafel gelegd. Niet normaal meer. Overigens zie ik hetzelfde al gebeuren bij Sint Maarten; alsof we geen maat kunnen houden, alsof het jaar na jaar steeds meer moet zijn. Vreemd eigenlijk.


Sommige kinderen bezwijken op die laatste avond bijna onder de lading snoep. Ze trekken al een poloshirt aan met de kraag omhoog, zodat de lintjes met snoep niet te veel in de nek snijden. Het staat soms in schril contrast met kinderen die weinig familie in de buurt hebben wonen en die maar van twee mensen iets krijgen. Sneu soms.


En nou wil ik niet een beetje zuur gaan doen over dat wandelfeest, ik snap ook best dat heel veel snoep ook heel erg leuk kan zijn. Toch denk ik dat we behoorlijk doorschieten met z’n allen. Niet voor niets zijn er al gemeenten waar men overweegt om snoep helemaal te verbieden tijdens zo’n wandelfeest. Geen gek idee eigenlijk. Want het lijkt er op dat het een competitie is geworden. Hoe meer snoep, hoe leuker je wordt gevonden.

 

Trouwens: ik snap het echt niet. Je laat je kinderen een week lang lekker gezond wandelen om het feest af te sluiten met een enorme berg suikergoed. Vaak boordevol smaak- en kleurstoffen. Slecht voor je tanden. Je wordt er dik van. Ook raar trouwens: die laatste avond geven ze elkaar vaak voorafgaand aan de wandeling al snoepgoed. Hoeven ze eigenlijk al niet meer te lopen. Wat leren onze kinderen daar van? 


Als minimalist heb ik een hekel aan té veel. En dat geldt ook voor te veel plastic om al dat snoepgoed. Alles verpakt in een cellofaantje en na afloop kan dat afval direct in de kliko als het al niet onderweg ‘verloren’is…
Laten we het dit jaar gewoon anders doen!  Dus laten we ideetjes met elkaar delen. En wat mij betreft dan het  liefst natuurlijk plasticvrij en geen prullaria. (Dus niet de zoveelste bellenblaas.) 

Wat geven jullie?

8 thoughts on “‘Ik heb een potje met vet…’”

  1. Jeetje wat een slechte ontwikkeling is dit……onze kinderen (nu dertigers) kregen helemaal geen snoep. Hun beloning was een bos bloemen na het halen van de vierde avond. Ik heb niemand ooit horen klagen hoor, het was heel feestelijk al die kleurige bloemen. Voor onderweg kregen ze een pakje drinken en iets van eierkoek en banaan
    Inderdaad….het wordt steeds gekker,..

  2. Dit is de eerste keer dat we mee gaan lopen. Maar nu ik dit berichtje zie, moet ik opeens gaan bedenken wat kinderen de laatste avond krijgen. Ze krijgen vanuit de organisatie al een stappenteller.

  3. De avondvierdaagse lopen is hier altijd feest! We doen het al een heel aantal jaren. Wij gaan als gezin, 7 personen, in de week na de avondvierdaagse ergens een ijsje eten. Een leuke gewoonte waar ze elk jaar naar uitkijken. Ik heb onze kinderen nooit horen klagen over geen snoep o.i.d.
    Ik denk dat ze een gezellig gezinsmoment meer waarderen.

  4. Door hun beperking liepen onze kinderen niet mee. Wij stonden wel voor de vriendjes klaar met een zelfgemaakte medaille of een zelf in elkaar gedraaid bosje bloemen. Nooit met snoep. Toch wel een keer toen Dinnetje deze verkocht voor haar goede doel : lopen tegen kanker. Maar dat waren snoepjes zonder toegevoegde suikers en zoetstoffen.

  5. Mirjam Oudekerk

    Vorig jaar kregen ze van mij een kaartje voor het zwembad en van een van de tantes een bon voor een ijsje. Het jaar daarvoor kreeg de een een horloge (omdat ze dat goed kon gebruiken met buiten spelen) en de ander een armbandje. Dit jaar weet ik het nog niet ik denk weer een zwemkaartje of een ijsjesbon.

  6. De jongeren krijgen een beany bol sleutelhanger aan een mooi lint. De oudsten een strippenkaart van de plaatselijke ijsbeer van ons. Daarnaast toch een snoepzakje omdat ze anders buiten de boot vallen (geen familie in de buurt dus veel meer krijgen ze niet).

  7. Ik kijk per jaar altijd wat het wordt, vorig jaar voor de jongste een mooi spel en voor de oudste een paardenbodywarmer. En voor de vriend(inner)jes een stroopwafel. Dat was niet zo’n succes: de stroop droop eruit ? Dit jaar worden het ws een tijdschrift voor de kids en een potlood of pen voor de vriend(innet)jes.
    Het valt bij onze kids altijd erg mee met de snoep, mooie portie voor de voorraadpot.

  8. Iets geven? Ze krijgen toch al een medaille? Mijn dochter loopt niet mee, maar snoep zou ze zeker niet krijgen. Ik zou zeggen als je toch wat wil doen: een leuke button die ze het hele jaar kunnen dragen! Of na afloop iets lekkers eten wat het kind mag bepalen. Een wamdelrugzakje voor nog heel veel wandelingen? Een paar nieuwe wandelsokken? Een gladiool/bloem?

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.