Wat doe je ermee? Veel mensen vinden het lastig. Bewaren, wegdoen? Wat als…
Ik heb de afgelopen jaren heel veel van dit soort singen weggedaan. Waarvan ik altijd dacht dat ik ze moest bewaren. Denk aan schoolschriftjes, beeldjes uit mijn kinderkamer, kaarten die ik schreef met mijn vriendin etc. Ik had ze keurig opgeborgen in een doos op zolder. Het lag daar te liggen. Ik wist eigenlijk ook niet precies wat ik had. Maar als ik zo’n doos van vroeger opende, dan was ik weer even terug in de tijd. Heel even, want daarna ging alles weer in dezelfde doos. Om het voor vijf jaar weg te leggen. Of langer. Want ik was algauw weer vergeten wat ik allemaal had. Kortom, het waren statische spullen waar ik nauwelijks naar omkeek. Dankzij het minimaliseren ben ik al die dozen eens langsgegaan. Wat wilde ik bewaren en wat mocht er weg?
Als ik een lezing houd, dan zit die vraag er ook vaak tussen. Mensen zeggen: ‘Heb jij alles zomaar weg gedaan?’ Tja. Niet dus. Niet zomaar, maar juist heel bewust. Bovendien heb ik wel een paar dingen bewaard met emotionele waarde.
Zelf hecht ik niet veel waarde aan spullen. Niet meer. Ik merk dat ik heel goed zonder een groot aantal dingen kan. Maar dat is per persoon verschillend. Ik kan bijvoorbeeld niet in de hoofden van onze kinderen kijken, ik weet niet hoe dat minimalistische gedachtegoed is overgekomen. Ik leef hen daarin voor, maar of ze dat straks zelf ook voortzetten… Ik weet het niet. Daarom gooi ik hun schoolspullen ook niet zómaar weg. Uitzoeken doen we samen en we kijken er goed naar. Ik zie daarin veel verschil tussen mijn kinderen. Wat de een makkelijk loslaat, vindt de ander juist heel lastig om weg te doen. Het mag allebei. We praten er regelmatig over. Waarom is iets belangrijk voor je? Of zou je ’t kunnen missen?
Tips:
- Geef spullen die belangrijk zijn de béste plek in je leven. Laat ze geen stof happen in een doos op zolder.
- Begin nooit met het ontspullen van dingen met grote emotionele waarde. Oefen eerst met ‘kleine projecten’ met behulp van de Op-Orde!-methode. Zo word je een goede taxateur en voorkom je dat je later misschien spijt krijgt.
- Maak foto’s van dingen die je moeilijk weg kunt doen. Het kan je helpen de herinnering vast te houden.
- Spullen uit de familie met een grote emotionele waarde kunnen voor een ander wel belangrijk zijn. Vraag het even na en geef het eventueel aan een ander familielid.
Welke spullen uit jouw kindertijd bewaar je?
Één jaar geleden ben ik begonnen met minimaliseren. Op een gegeven moment kwam ik alle brieven tegen die vriendinnen mij in de tienertijd stuurden. Bijna alle brieven heb ik teruggestuurd naar de schrijfsters. Zij vonden het erg leuk om hun eigen verhalen terug te lezen! Zij blij en ik geminimaliseerd!
2 Jaar geleden ben ik begonnen met opruimen en dat ging erg goed. Het gaf echt ruimte.
Vorig jaar heb ik meegedaan aan de “januari-challenge”; op 1 januari 1 ding wegdoen, op 2 januari 2 dingen enz. Ik ging als de brandweer!
Hoewel we nu weinig meer bewaren merk ik dat ik toch behoefte heb aan nog minder spullen. Mijn man is erg van gezellig en knus dus die vindt het al gauw leeg in huis. Daar moet ik rekening mee houden.
Op zolder bewaar ik nog wel het één en ander van de kinderen maar zodra ze zelf een huis hebben, krijgen ze het mee. Een van de zonen woont op een studentenkamer van 10 m2 dus die ga ik nog niet zijn spullen mee geven.
Een tip voor de mama’s die moeilijk de babykleertjes weg kunnen doen; van mijn eigen moeder kreeg ik jaren geleden een doos met mijn oude kinderkleding. Zij maakte vroeger alles zelf en had echt alles bewaard. Ik heb eerst alles gewassen (het zijn kleren uit de jaren 60-70) en daarna de mooiste stukken er uit geknipt (slikken, diep ademhalen en dan de schaar er in). Van alle lapjes heb ik een quilt gemaakt. Nu zie ik dagelijks de lapjes met herinneringen terwijl het anders op zolder zou liggen te verstoffen.