Met vallen en opstaan

Als je Op Orde! enigszins volgt en je bent al bezig met minimaliseren, dan zul je ontdekken hoe fijn het is om minder spullen in huis te hebben. Zelf zijn we dat pad een heel aantal jaren geleden in geslagen en het is een langdurig proces. Het idee dat het ‘klaar is’ hebben we nog niet bereikt. Je staat op een andere manier in het leven en maakt steeds weer nieuwe keuzes. Het gaat met vallen en opstaan en je moet jezelf ook coachen. Ik zal hieronder uitleggen wat ik daarmee bedoel.


Ben je net begonnen met minimaliseren, dan begin je vaak met het uitmesten van kasten en kamers en het opruimen van spullen. Je komt vaak tweelingen, drielingen of misschien wel vierlingen tegen. Ik bedoel daarmee: twee vergieten, drie nagelschaartjes, vier dezelfde soort vazen. Sommige mensen hebben zes snijplanken en tien houten spatels. Het lijkt me niet zo ingewikkeld dat je dan gaat selecteren en spullen gaat wegdoen. Je houdt alleen spullen die mooi, prettig of handig zijn. De rest heb je niet meer nodig.

 

Veel mensen ervaren dit proces als bevrijdend. Ze zeggen: ‘Heerlijk, er komt eindelijk lucht en ruimte!’ Voor anderen kan dat proces juist heel confronterend zijn. Pijnlijk zelfs. Ze komen zichzelf tegen. Vragen zich hardop af: ‘Waarom heb ik al die schaaltjes gekocht? Waarom heb ik kleding in de kast hangen die ik gewoon nog nooit gedragen heb? Waarom ga ik winkelen als ik mij verveel? Waarom laat ik mij verleiden tot de aanschaf van dingen die ik niet wil? Waarom heb ik niet de discipline om nee te zeggen tegen mijn kinderen en koop ik toch vaak weer een kleinigheidje?’

 

Niet altijd fijne gedachten. Accepteer dat je in zo’n proces ‘door deze dingen heen moet’. Soms geeft het ook het gevoel van schaamte. Dan denk je: ‘Heb ik vanmiddag toch weer een nieuwe lippenbalsem gekocht, terwijl ik er met een beetje zoeken in huis zeker vier had kunnen vinden…’


En ja, dan voel je je soms knullig. Toch is het goed dat je je dit bewust wordt. Je kan dat natuurlijk niet meer veranderen. Die spullen heb je al. Je kan ze wegdoen, weggeven. Veel beter is te zorgen dat je vanaf nu niet meer gaat kopen. Geef jezelf een tijdlang een koopverbod. Spreek met jezelf af: als ik weer iets wil kopen, dan doe ik het NIET. Denk je bepaalde spullen toch echt nodig te hebben? Schrijf die dan eens – huel ouderwets- op een lijstje. Slaap er vervolgens nog eens een nachtje over. Schud de poortwachter in jezelf wakker! 

1 thought on “Met vallen en opstaan”

  1. Ik heb vaak dat ik onderweg toch nog dingen koop. Dus inderdaad: dan toch maar een nieuw nagelschaartje, als ik het niet bij me heb en net een heel vervelende gescheurde nagel heb. Of toch maar weer zakdoekjes omdat ik nú een loopneus heb maar geen zakdoekjes bij me heb.

    Kortom, hier kan ik van proberen te leren dat ik toch maar altijd een soort “noodpakketje” mee moet gaan nemen: nagelschaartje, een paar paracetamolletjes, een of twee pennen (ook iets wat ik soms bij koop ook al liggen er thuis honderd), zakdoekje, pleister misschien…

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.